مشکل پنهان: چرا برخی از دستگاه ها "تلاش بیهوده" ایجاد می کنند

قیاس لیوان آبجو: توضیح قدرت واقعی در مقابل هدر رفته

یک قیاس آشنا از این "تلاش بیهوده" معنا می یابد: یک لیوان بزرگ و یخ زده آبجو. وقتی آن آبجو را می‌خرید، هزینه کل لیوان را می‌پردازید، اما حاوی دو چیز بسیار متفاوت است. درک تفاوت بین آنها کلید درک نحوه عملکرد شبکه برق ما است.

آبجو مایع بخشی است که شما واقعاً می خواهید. این چیزی است که تشنگی شما را برطرف می کند. این مانند قدرت واقعی است . این بخشی از برق است که کارهای مفیدی را انجام می دهد، مانند روشن کردن اتاق، چرخاندن پنکه یا گرم کردن شام. این قدرتی است که نتایج ملموسی را ایجاد می کند.

سپس لایه ضخیم فوم در بالا وجود دارد. در حالی که بخشی طبیعی از آبجو است، تشنگی شما را برطرف نمی کند. فقط فضای داخل لیوان را اشغال می کند. این یک پایه عالی برای توان راکتیو است . همانطور که یاد گرفتیم، وسایلی مانند ترانسفورماتورها و موتورها فقط برای کارکردن و ایجاد میدان مغناطیسی خود به این انرژی نیاز دارند. این "تلاش بیهوده" است که بدون انجام هیچ کار واقعی روی خطوط برق به جلو و عقب می رود.

این منجر به مفهوم حیاتی ضریب قدرت می شود . در قیاس ما، این به سادگی نسبت آبجو به کل لیوان (آبجو به اضافه فوم) است. لیوانی که تقریباً تماماً آبجو با کمی کف است، ضریب قدرت «خوب» دارد. برای تاسیسات صنعتی بزرگ، ضریب قدرت "بد" - فوم بیش از حد - به این معنی است که آنها فشار غیرضروری بر شبکه وارد می کنند و شرکت های برق اغلب برای آن هزینه اضافی از آنها دریافت می کنند. بنابراین، هدف یافتن راهی برای خلاص شدن از شر کف بدون از دست دادن آبجو است.